| درد و دل |
||
دیشب دلم هوای تو کرد و تو نبودی چشمانم برای تو بارید و تو نبودی ان یادگاری زیبا برگ گل سرخ تصویر اسم زیبای تو بود تو نبودی چشمانم تمنای نگاه تو میکرد در اتش عشقِ تو بود و تو نبودی ان قامت رعنا که سفر کرد ... |
آثار بجا يك عاشق |
|
آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 |
نويسنده |
|
|
دوستان |
موضوعات : |
آمار وبلاگ : |
|
تعداد بازديدها:
RSS |
طراح قالب: |
| Design by : bahar 20 |
كد جاوا : |
|
|
|
حالا که از تو دورم بذار حرف دلمو بیارم به زبونم بذار بگم که اگه من اون سر دنیا باشم اگه من شاد باشم یا که غمگین باشم اگه خنده رو لبام موج بزنه یا که اشک از گونه هام چکه کنه اگه در خواب باشم یا که بیدار باشم اگه تو جمع باشم یا که تنها باشم من فقط لحظه ها رو به یاد تو میگذرونم اگه من شاد باشم دلیل شادیم تویی اگه غمگین باشم دلیل این غم تویی اگه خنده رو لبام موج بزنه دریای مواج تویی اگه اشک از گونه هام چکه کنه ابر بهاری تویی اگه تو خواب باشم بدون تورو خواب میبینم اگه بیدار باشم میخوام کنار تو باشم اگه تو جمع باشم حرف تورو پیش میکشم اگه تنها باشم میخوام به یاد تو باشم اگه تمام زندگیمو من به یاد تو میگذرونم در عوض از تو فقط یه چیز میخوام میخوام که حس خوبتو راهی قلب من کنی میخوام که توی شادیات یه لحظه یاد من کنی
عشق گاهی خواهش برگ است در اندوه تاک عشق گاهی می نشیند روی بام عشق گاهی سر به روی شانه ای عشق گاهی هم حکایت می کند عشق گاهی استخوانی در گلوست عشق گاهی هم به خون آغشته شد عشق گاهی در فنا معنا شود عشق را گو هرچه می خواهد شود
آه، اي مردي كه لب هاي مرا از شرار بوسه ها سوزانده ئي هيچ در عمق دو چشم خامشم راز اين ديوانگي را خوانده ئي هيچ مي داني كه من در قلب خويش نقشي از عشق تو پنهان داشتم هيچ مي داني كز اين عشق نهان آتشي سوزنده بر جان داشتم گفته اند آن زن زني ديوانه است كز لبانش بوسه آسان مي دهد آري، اما بوسه از لب هاي تو بر لبان مرده ام جان مي دهد هرگزم در سر نباشد فكر نام اين منم كاينسان ترا جويم بكام خلوتي مي خواهم و آغوش تو خلوتي مي خواهم و لب هاي جام فرصتي تا بر تو دور از چشم غير ساغري از باده هستي دهم بستري مي خواهم از گل هاي سرخ تا در آن يكشب ترا مستي دهم آه، اي مردي كه لب هاي مرا از شرار بوسه ها سوزانده ئي اين كتابي بي سرانجامست و تو صفحه كوتاهي از آن خوانده ئي!
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388 در ساعت: 13:21 |
|
|
|
خدایـــــــــا بشــــــــکن این آیینه ها را که مــــــــن از دیدن آیینــــه ســــیرم ولی از زنـــــده مانـــــدن ناگزیــــــــرم همه گفتند این دختر چه زشت است دریــــــغا دختری بی سرنوشت است نگـــــینش دختری ناز آفـــــــــرین بود ســـــر من لحظه ها بر آســـتین بود ز راه مــــهربانـــــی مـــــی نـــــــوازد که در انــــدوه دخــــتر می گــــــدازد نه روشــن دیده ای تا پر گشـــــایم که مـــــن از دیدن آیینـــــــــه سیرم تو بر مـــن سـینه ای بی کینه دادی ولی ســــــیرت پرستان می ستایند دلــــــی روشـــــــنتر از آیینــــه دادی در دل را بـــــــه رویـــــم می گشـایند دل زیبــــــا بــــه از رخســار زیباسـت دلم بر زشــــــتی صورت شکیباسـت
|
| نويسنده: اکرم مورخ: جمعه بیستم آذر 1388 در ساعت: 22:36 |
|
|
|
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی
تمامی ذرات وجودت، عشق را فریاد می کرد.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
چشمهایم را می شستی
و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
نگاهت را تا ابد بر من می دوختی
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم.
ای کاش می دانستی...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
هرگز قلبم را نمی شکستی
اگر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است.
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
لحظه ای مرا نمی آزردی
که این غریبه ی تنها، جز نگاه معصومت پنجره ای
و جز عشقت، بهانه ای برای زیستن ندارد.
|
| نويسنده: اکرم مورخ: شنبه چهاردهم آذر 1388 در ساعت: 10:46 |
|
|
|
می دونی وقتی نيستی دل من میشه غمگين و خسته دوتا چشمای گريونم اگه بری كم كم میشه بسته آسمون بی تو می باره دلم از بارون بیزاره دلِ من ای بيچاره بری روزای تكراری شبای بیقراری اينارو واسم خاطره می زاری نمی خوام هيچكی بدونه دلم واسه چی می خونه دل من ای ديونه ديونه دل بيقراره آروم نداره تورو دوست داره می مونه با تو هميشه، بی تو نميشه بگو دوستم داری نميری هيچ وقت تو آخه جز تو نمی خوام من هيچكس رو می خوام توی تاريكیهام مثل نور بمونی نمی خوام حتی يه روز ازم دور بمونی بدون دوست دارم، خيلی خاطرتو می خوام من تا اون سر دنيا به خاطر تو میام فكر نكن تورو يادم میره اين دل من پيش تو بازم گيره من خيلی خسته ام بی تو تركم نكن اصلاً بی تو نمی تونم نفس بكشم بدون در مياد اشكم بی تو
|
| نويسنده: اکرم مورخ: شنبه چهاردهم آذر 1388 در ساعت: 10:11 |
|
|
|
مگر درد دوری تورا کسی می تواند بفهمد؟ مگر کسی می تواند بفهمد نبودنت برایم چه عذابیست؟ ساعت هایم دقیقه هایم ثانیه هایم بوی تورا گرفته اند تویی که نیستی وشاید هیچ وقت نباشی اما رویای بودنت آن قدر شیرین است که گاهی فراموش می کنم که نیستی گاهی آن قدر تورا حس می کنم که از یاد می برم که نیستی باور نمی کنم که تورا نداشته باشم وای...نمی دانی چه می کشم وقتی به خود می آیم و می بینم که بودنت رویایی بیش نبود آن قدر برایم زیادی که به رویایی از تو هم قانعم اما تا کی می شود فقط با یک رویا زندگی کرد؟ آخر تک تک لحظه های زندگی واقعیست نبودنت واقعیست ... تنهاییم واقعیست... و بودنت دروغین آری به خود دروغ می گویم که می آیی اما باشد... می خواهم همیشه یک دروغگو بمانم
|
| نويسنده: اکرم مورخ: شنبه چهاردهم آذر 1388 در ساعت: 8:51 |
|
|
|
یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست گفت:یارب از چه خوارم کرده ای؟ بر صلیب عشق دارم کرده ای؟ نیشتر عشقش به جانم میزنی! دردم از لیلاست آنم میزنی؟ گفت:ای دیوانه لیلایت منم! در ری پیدا و پنهانت منم! سالها با جور لیلاساختی! من کنارت بودم و نشناختی! سوختم در حسرت یک یا ربت! غیر لیلا بر نیامد از لبت! روز شب او را صدا کردی ولی دیدم امشب با منی گفتم بلی! مطمئن بودم به من سر میزنی در حریم خانه ام در میزنی مرد راهش باش تا شاهت کنم صد چو لیلا کشته در راهت کنم!!!!
|
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه دوازدهم آذر 1388 در ساعت: 23:48 |
|
|
|
مردان در صید عشق به وسعت نامنتهایی نامردند گدایی عشق می کنند تا وقتی مطمئن به تسخیر قلب زن نشدند اما همین که مطمئن شدند مردانگی را در کمال نامردی با جا می آورند. |
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه دوازدهم آذر 1388 در ساعت: 7:41 |
|
|
|
حرف ها دارم
|
| نويسنده: اکرم مورخ: سه شنبه دهم آذر 1388 در ساعت: 22:48 |
|
|
|
میدانی دیشب در عمق تنهاییهایم .. در سکوت پایان ناپذیر اتاقم... دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد برای دلی که هیچ ظلمی نکردو هیچ جفایی نکرد و هیچ کس را نیازرد اما خود ظلم و جفا دید و شکست و خرد شد برای دلی که نمی دانست نباید دل ببندد.. دلی که نمیدانست دل او عاشق دیگری است میدانی خواستم نفرینت کنم ... نفرینت کنم تا هر آنچه که روزی با من کردی بر سرت بیاید اما نتوانستم...نتوانستم بارها سعی کردم اما تا لبانم از هم باز شد دوباره مهر خاموشی بر آن خورد آخر دلی که عاشق توست چگونه می تواند نفرینت کند ... دلی که روزگاری برای تو می تپید دوباره خواستم نفرین کنم اما اینبار او را..... او که تو عاشقش بودی.... اما گناه او چیست ؟؟؟؟ او هم عاشق آن نگاه شد اما تو او را می خواستی و من را نه!! میدانی نه گناه توست نه گناه او هر چه هست تقصیر دل من است دلی که نمیدانست برای عاشق شدن باید قلبی عاشق را دید... دلی که لحظه ای بی تو بودن را ندید و حالا دیر زمانی است که تنهاست... رفتی ..خدایم پشت و پناهت باشد فراموشم کردی خدا کند فراموش نشوی شکستی خدا کند نشکنی تنهایم گذاشتی خدا کند تنها نمانی عاشقم کردی کاش خدا میخواست و عاشقم میشدی
|
| نويسنده: اکرم مورخ: سه شنبه دهم آذر 1388 در ساعت: 22:40 |
|
|
|
ای اشک ! چرا در چشمان من خانه کرده ئی؟ چرا چرا زتو میپرسم ای اشک آیا عاشق هستی ؟ میگوئی نه آیا به دل رنجی داری ؟ میگوئی نه صبر پناهم است آیا عیبی داری ؟ میگوئی نه بی عیب خدا هست پس چرا همیشه مانند قطرهء باران از چشمانم سرازیر میشوی آه کشیده گفت ترس از همه چیز دنیا دارم و بس
|
| نويسنده: اکرم مورخ: یکشنبه هشتم آذر 1388 در ساعت: 11:42 |
|
|
|
زندگی سوختن وساختن است
زندگی تجربه اموختن است
زندگی کهنه قماری بیش نیست
این چه قماری است همش باختن است
تو قمار زندگی هر چی که باختی مال من هرچی که بردم واسه تو
|
| نويسنده: اکرم مورخ: جمعه ششم آذر 1388 در ساعت: 0:30 |
|
|
|
یادم باشد نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد٬
|
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه پنجم آذر 1388 در ساعت: 12:43 |
|
|
|
خداوند گفت : زمین سردش است چه کسی می تواند زمین را گرم کند؟ |
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه پنجم آذر 1388 در ساعت: 9:40 |
.jpg)
|
|
 همیشه عشق را در یک نگاه معنا کرده ام،نگاهی که دلی را می رباید و عمری را فدای عشق می کند
و امروز این من خجسته و تنها ،اسیر عشق زیبای فاصله ها و فراق گشته ام . نمی دانم چگونه عاشقم کردی؟ نمی دانم چه در کلامت نهفته بود که شیفته و شیدایت شدم ؟ آری، می نویسم از تو ،از تو که از فرسنگ ها فاصله ی گرمی هرم نفسهایت رااحساس می کنم . از تو که نیستی تا سر بر شانه هایت نهم ولی هر لحظه و همیشه بر شهر امن شانه هایت آرام می گیرم. از تو می نویسم که آهنگ کلامت قلبم را بی قرار می کند . کاش بودی و بودم تا زندگی را در آغوش گرم و مهربانت و در قلب پاکت با تمام وجود لمس می کردم . می دانم باور نمی کنی ، چرا که هرگز همدم تنهایی هایت نبوده ام. چرا که هرگز آرزوی تو نبوده ام و من باز می نویسم حتی اگر باورش نداری که دوستت دارم.دوستت دارم برای خورشیدی که هر صبح از دیدگانت طلوع می کند و مرا در حسرت دیدارش به آتش می کشد . برای سرخی خونی که در رگهای تو جاری است. و از خدا می خواستم تا برای ماندن تو فدا شوم و این تنها آرزوی من است که آخرین ثانیه های عمرم را در کنار تو و به یاد تو باشم که توهمیشه در قلب منی...  |
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه چهارم آذر 1388 در ساعت: 22:26 |
|
|
|
اين را بدان که من دوستت دارم و دوستت ندارم
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه چهارم آذر 1388 در ساعت: 14:7 |
|
|
|
من گــنــاهــکــارم... گناهم این همه عشق و بغض و تنهایـیــست گناهم در تاریکی نشستن است اگر برای لمس جرم گناهانم می آیی ، بدان پیشتر آنها را به دستـانـت بخشیدم اگر آمدی نــگــاهــم را لمس کن... من گم شده ام در وسوسه با تــو بودن ، و آنقدر گم می شوم تا تــو مرا بیابی اینقدر در این جاده آشفتگی می کنم ، تا تــو مرا به صبوری و ماندن بخوانی ابــرهــا می آیند ، اما باد نمی گذارد که بمانند... آنقدر می نشینم تا بــاران ببارد .... تا غبار از سر و رویم بشوید دلــم شــور مــی زنــد نکند باز هم تــنــهایــی همسفرم باشد... باز هم نرسیدن ها کوله بارم ، باز هم افــســو س هــا می دانی اگر امـروز هم بگذرد و همدیگر را پیدا نکنیم ، چقدر باید منتظر بمانیم تا فـردا برسد؟ نگو که فــردا نزدیک است.... نگو که امید راه حـل انتظار است.... تو خودت می دانی بعد از پایــیــز برگی نمی شکفد تو خودت می دانی پایــیــز را دوست دارم ، اما نه این پایـیـز را... اگر امروز بگذرد و پیدایت نکنم آنوقت من می مانم و این همه تا ریکی این همه تنهایی این همه سکوت و رویا و اشک هیچ می دانی برای آمدنت چقدر با ثانـیـه ها دویده ام؟ هیچ می دانی چه حرفها شنیده ام ؟ همه می گویند این همه دلـتـنگی پاسخی جز تـنـهایی و سکوت ندارد... همه می گویند پـیـر می شوم و تـو نـمی آیـی... امـا مـن ... اما من می دانم فـقـط چند روزی دیـــرکرده ای مــی دانــم کــه مــی آیــی... مــی دا نـــــم....
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه چهارم آذر 1388 در ساعت: 13:12 |
%200915%20343%207278.jpg)
|
|
|
دوست دارم شمع باشم در دل شبها بسوزم روشنى بخشم ميان جمع و خود تنها بسوزم
يا سمندر گردم و در شعله بيپروا بسوزم
كوه آتش گردم و در حسرت دريا بسوزم
شعلهى آهى شوم خود را ز سر تا پا بسوزم
برق لبخندي شوم در غنچه لبها بسوزم
يا بسازم آنقدر با آتشِ دل تا بسوزم
|
| نويسنده: اکرم مورخ: دوشنبه دوم آذر 1388 در ساعت: 12:8 |
|
|
|
تو اگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــر می دانستی که چه رنجــــــــــــــــی دارد خنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــر از دست عزیزان خوردن از من خستــــــــــــــــــــــــــــــه نمی پرسیدی ای ،ای دوست تو چرا غمگیـــــــــــــــــــــــــــــــــــنی؟؟؟ |
| نويسنده: اکرم مورخ: یکشنبه یکم آذر 1388 در ساعت: 11:30 |
|
|
|
قسم خورده بودم به خدایی که مرا آفرید ... قسم خورده بودم به دل خون خودم ... قسم خورده بودم به تنهایی هایم ... قسم خورده بودم به اشک شبهای بی سحرم ... قسم خورده بودم ... که دیگر نه دلی بدهم و نه دلی بگیرم ... قسم خورده بودم ... دیگر کسی رو به دلم راه ندهم ... قسم خورده بودم ... دیگه نشکنم قسم خورده بودم من توبه کرده بودم از عاشقی ... من توبه کرده بودم از دل دادن ... من توبه کرده بودم از دل گرفتن ... آخر اشکهایم برای دل خونم میریخت ... و دل خونم به یاد چشمهایی بود که دریای اشک بودند... ... قسم خوردم ... توبه کردم ... اما ... اما ...
تو از کجا رسیدی ... که قسمم را شکستی ... تو از کجا رسیدی ... که توبه ام یادم رفت ... تمام اون اشکهای شبهای بی سحر ... تمام تنهایی ها ... دل خونم ... یادم رفت باز دل دادم ... باز دل گرفتم ... گفتی نا امید نباشم ... امید بستم ... گفتی دلم مال تو ... گرفتم گفتی دلت مال من ... دادم قسم خوردی و قسم خوردم ... به حرمت سکوت شب ...
قسم خوردی و قسم خوردم ... به حرمت دل شکستگیهامون ... قسم خوردی و قسم خوردم ... به حرمت اشکهامون ... که تنها نذاریم ... که تنها نمونیم ... که هیچ چیز ما رو از هم نمیگیره ... حتی فاصله ها قسم خوردی ... قسم خوردم ... که دلم رو نمی شکنی ... که دلت رو نشکنم ...
|
| نويسنده: اکرم مورخ: شنبه سی ام آبان 1388 در ساعت: 12:32 |
|
|
|
امشب دلم ميخواهد
|
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388 در ساعت: 9:24 |
|
|
|
خستگی های زندگی مجال عاشقی رو نمیده گاهی دل زخم خوردن اجازه دلدادگی رو نمیده گاهی شکست سخت قدرتی برای ایستادن نمیده گاهی چشمانی منتظر مجال دوری اشک رو نمیده گاهی حرف های من مرهم دلم رو به من نمیده گاهی خنده شادی رو به من نمیده گاهی گریه کردن آرومی رو به من نمیده گاهی صبر جواب نیازم رو نمیده گاهی سکوت جواب بعضی ها رو نمیده...
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه بیستم آبان 1388 در ساعت: 14:43 |
|
|
|
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه بیستم آبان 1388 در ساعت: 8:22 |
|
|
|
چترها را باید بست زیر باران باید رفت فکر را خاطره را زیر باران باید برد با همه مردم شهر زیر باران باید رفت دوست را زیر باران باید دید عشق را زیر باران باید جست
|
| نويسنده: اکرم مورخ: یکشنبه هفدهم آبان 1388 در ساعت: 13:31 |
|
|
|
مدتی است که حتی خاطراتم را به فراموشی سپرده ام... خاطراتی که همچون تصاویری مه الود می نمایند... ای کاش زندگی را بازگشتی بود... ای کاش که تنها...تنها یکبار دیگر ان نگاه عاشقانه را بر من ارزانی میداشتی... من زندگی ام را قمار کرده ام قماری که برنده نداشت... وامروز می دانم ... که زندگی...
|
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه چهاردهم آبان 1388 در ساعت: 10:9 |
|
|
|
دربيكران زندگي دوچيز افسـونـــم كــرد آبــــــــــي آســمان وخدا آبي آسمان را ميبينم و ميدانم كه نيست خدارا نمي بينم و ميدانم كه هست
|
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه چهاردهم آبان 1388 در ساعت: 8:32 |
|
|
|
زندگی زد آدم رقصید... آدم رقصید زندگی عرق کرد... زندگی عرق کرد آدم چایید... آدم چایید زندگی تب کرد... زندگی تب کرد آدم لرزید... آدم لرزید زندگی ترک برداشت... زندگی ترک برداشت اما هیچ کس درد آدم را نفهمید...
|
| نويسنده: اکرم مورخ: پنجشنبه چهاردهم آبان 1388 در ساعت: 8:27 |
|
|
|
بیشتر از يک شب فاصله نيست |
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه سیزدهم آبان 1388 در ساعت: 11:3 |
|
|
|
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه سیزدهم آبان 1388 در ساعت: 9:8 |
|
|
|
كبرياي توبه را بشكن پشيماني بس است
|
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه سیزدهم آبان 1388 در ساعت: 8:54 |
|
|
|
راحت بخواب ای شهر! آن دیوانه مرده است |
| نويسنده: اکرم مورخ: چهارشنبه سیزدهم آبان 1388 در ساعت: 8:44 |
